نماز یعنی: رجوع به خود و نگاه به نفس خود؛ و نگاه به نفس یعنی نگاه به خداوند، پس اگر در نماز به روحمان نگاه کردیم و خدا را دیدیم، معلوم می‌شود، فطرتمان را سالم نگه داشته‌ایم(قلب سلیم). ولی اگر خداوند را ندیدیم، یعنی روح آلوده شده به غیر خدا و دنیا،(قلب مشرک) پس در نماز به‌جای خداوند همان‌ها را می‌بینیم و این یعنی حجاب. بنابراین قلب مشرک غایب است که امامش را نمی‌بیند، و الاّ امام زمان (عج) همیشه حاضر است.